Boskers

In het Bos, niet ver van de beverburcht, staat een prachtige boskers (Prunus avium, ook wel ‘zoete kers’). Het is eigenlijk een ‘stoof’ : het onderste deel van een boom dat blijven staan is wanneer de boom zelf is afgezaagd of afgebroken en waaruit nieuwe takken zijn opgeschoten. Deze stoof is al vrij oud, vermits de ’takken’ intussen al echte bomen op zich zijn geworden. De combinatie van de gekerfde stammen, de met mos beklede, ruwe basis en simpelweg zijn omvang maakt hem een prachtig zicht in het Bos.

Boskers stoof met 4 stammen.

Daarenboven komt nog dat de boskers een mooie, overvloedige, witte bloei heeft in de lente wanneer veel bomen nog niet of nog maar net in blad staan. Dan valt hij zeer duidelijk op, zeker vanuit de lucht.

Bloeiende boskers vanuit de lucht.

Een tweede stoof, wat verder op, met twee stammen is vorig jaar helaas opengespleten maar nieuwere, kleinere exemplaren zijn zijn plaats al terug aan het overnemen om dit grote exemplaar te vervoegen.

Intussen genieten we elke keer we deze majestueuze boom passeren van zijn pracht.

Opnieuw een klein uiltje

Het is terug midden april en dat betekent dat er weer een spannend moment aankomt in het Bos : het bezoeken van de uilenkast. Zoals eerder beschreven kijken we dan of er een bosuil er zijn nest heeft gemaakt.

Dit jaar vinden we er een heel klein kuikentje, maar ook een gebroken eitje en een dood kuikentje. Het lijkt er op dat maar 1 van de drie het gehaald heeft. Mogelijks is er iets met vader uil gebeurd ? Die brengt normaal het voedsel aan en als dat niet meer gebeurt moet de moeder zelf het nest verlaten om dat te doen en kan dus niet meer verder broeden. Maar zeker zijn we daar niet van.

Zoals gewoonlijk ringen en wegen we moeder en kuiken en mogen ze poseren voor de foto.

Moeder Uil kijkt weer geduldig toe.
Het piepklein uilenjong.

Op de snavel van het kuikentje zie je ook nog de zogenaamde ‘eitand’. Daarmee werkt het zich na het broeden uit het ei. Na een paar dagen valt die ’tand’ af.

De ‘eitand’ op de snavel van het kuikentje.

We hopen alvast dat het een stevige uil wordt. En als het een vrouwtje zou zijn (want dat kun je bij kuikentjes nog niet zien) mag het altijd onze kast gebruiken om te komen broeden…